• 7803-5.jpg
  • 7803-8_v2.jpg
  • 7803-9_v2.jpg

ΚΑΚΩΣΕΙΣ ΟΥΡΗΤΗΡΑ

Διάγνωση

Σημεία και Συμπτώματα

Εάν ο τραυματισμός του ουρητήρα δεν αναγνωριστεί κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, ο ασθενής θα παραπονεθεί για άλγος στην πλάγια ή την κάτω κοιλιακή χώρα ετερόπλευρα. Ειλεός και πυελονεφρίτιδα μπορεί να ακολουθήσουν. Αργότερα, μπορεί να παρατηρηθεί διαφυγή ούρων από την ρήξη( ή μέσω του κόλπου σε αντίστοιχο χειρουργείο) ή μπορεί να υπάρχει αυξημένη παραγωγή μέσω της παροχέτευσης. Ανουρια μετά από χειρουργείο στην πύελο, μη ανταποκρινούμενη σε ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, σπάνια μπορεί να υποδηλώνει αμφοτερόπλευρη απολίνωση ή τραυματισμό των ουρητήρων. Σημεία περιτοναϊσμού μπορεί να υπάρχουν αν ούρα διαφύγουν στην περιτοναική κοιλότητα.

Απεικονιστικές εξετάσεις

Η εκκριτική ουρογραφία μπορεί να απεικονίσει σημεία απόφραξης του ουρητήρα. Εξαγγείωση ακτινοσκιερού υγρού μπορεί να φανεί στην περιοχή του ουρητήρα. Η παλίνδρομη ουρητηρογραφία θα καθορίσει την ανατομική θέση και τη φύση(απόφραξη ή διαχωρισμός) του τραυματισμού.

Στο υπερηχογράφημα μπορεί να υπάρχουν υδρο-ουρητήρας και υδρονέφρωση ή μία υγρή μάζα που να αντιπροσωπεύει διαφυγή ούρων. Η αξονική ουρογραφία (συμπεριλαμβανομένης της λήψης καθυστερημένης φάσεως) αναγνωρίζει το σημείο της κάκωσης, της διαφυγής ούρων και πιθανού ουρινώματος ή συριγγίου.

Θεραπεία

Κάκωση που αναγνωρίζεται διεγχειρητικά

1.Διχασμός του ουρητήρα- η επιδιόρθωση του σχισίματος ενός ουρητήρα διεγχειρητικά, αποτελείται από αναστομωση των άκρων του πάνω από ένα εισερχόμενο stent (ουρητηροαναστόμωση), επανεμφύτευση του ουρητήρα στην κύστη αν το τραύμα εντοπίζεται δίπλα στην κύστη(νεοουρητηροκυστοστομία), ή αναστόμωση του εγγύς τμήματος του ουρητήρα στον ετερόπλευρο ουρητήρα(ουρητηροουρητηροστομία). Η αναστόμωση δεν πρέπει να έχει τάση και η επιδιορθωμένη περιοχή πρέπει να παροχετευθεί. Τραυματισμοί από τη διαθερμία πρέπει να συνοδεύονται από επαρκή νεαροποίηση των άκρων προ της αναστόμωσης.

2.Εκτομή του ουρητήρα- η επιδιόρθωση ενός ουρητήρα από τον οποίο σημαντικό τμήμα έχει εκταμεί, απαιτεί τοποθέτηση ενός υποκατάστατου ουρητήρα ή κινητοποίηση του εγγύς και του περιφερικού άκρου προκειμένου να γίνει μία αναστόμωση ελεύθερης τάσεως. Με την απώλεια του περιφερικού τμήματος του ουρητήρα, η κύστη μπορεί να προσκολληθεί κεφαλικά στον ψοίτη μυ ή να δημιουργηθεί ένας κρημνός για να διευκολυνθεί η εμφύτευση των ουρητήρων. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μεταμόσχευση του νεφρού στην πύελο ή παρεμβολή εντέρου μπορεί να είναι απαραίτητη.

Τραυματισμός που αναγνωρίζεται μετεγχειρητικά

Συνιστάται άμεση αντιμετώπιση μόλις αναγνωριστεί ο τραυματισμός. Ανάλογα με τα ευρήματα, οποιαδήποτε από τις παραπάνω τεχνικές μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Αν ένα μεγάλο τμήμα του ουρητήρα δεν είναι βιώσιμο, μπορεί να κατασκευαστεί ουρητήρας από έντερο. Αν αναπτυχθεί υδρονέφρωση ή σήψη, η διαδερμική νεφροστομία προηγείται της επιδιόρθωσης. Όταν η κατάσταση της υγείας του ασθενούς σταθεροποιηθεί, ακολουθεί η οριστική αντιμετώπιση. Αν ο τραυματισμός είναι μερικός, μπορεί να τοποθετηθεί ουρητηρικό stent για 4-6 εβδομάδες και ακολούθως να γίνει επανεκτίμηση, γιατί μπορεί έτσι να αποφευχθεί η ανάγκη λαπαροτομίας και ανοιχτής αποκατάστασης. Όψιμη νεφρεκτομή μπορεί να είναι απαραίτητη αν η επιδιόρθωση ήταν ανεπιτυχής και ο έτερος νεφρός είναι φυσιολογικός.

Μαριόλης Σαψάκος Θεόδωρος, Γενικός Χειρουργός

2019 - 2020 © Μαριόλης Σαψάκος Θεόδωρος • All Rights Reserved

Η παρούσα ιστοσελίδα και οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτήν σε καμία περίπτωση δεν μπορούν – και δεν έχουν ως σκοπό – να υποκαταστήσουν ιατρικές υπηρεσίες ή να δώσουν κατευθύνσεις για διάγνωση ή θεραπεία.
Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας έχει αποκλειστικά ενημερωτικό ρόλο και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον Ιατρό σας.

Δημιουργικό - Κατασκευή: www.MedicalManage.gr

Logo Medical Manage