• 7803-5.jpg
  • 7803-8_v2.jpg
  • 7803-9_v2.jpg

Το αδένωμα και το αδενοκαρκίνωμα της θηλής του Vater αποτελεί το 10% των νεοπλασμάτων που αποφράσσουν το περιφερικό τμήμα του χοληδόχου πόρου. Το 1/3 είναι αδενώματα και τα 2/3 αδενοκαρκινώματα.Το προεξάρχον σύμπτωμα είναι συχνότερα ο ίκτερος ή μερικές φορές η αιμορραγία πεπτικού. Απώλεια βάρους και άλγος είναι πιο συχνά στον καρκίνο παρά στο αδένωμα, αλλά οι διαφορές δεν είναι μεγάλες αρκετά ώστε να είναι δυνατή η διάκριση μόνο με βάση αυτό.

Αδένωμα και Αδενοκαρκίνωμα

Διάγνωση

Η αξονική τομογραφία και το υπερηχογράφημα αναδεικνύουν διάταση του χοληφόρου δένδρου και του παγκρεατικού πόρου. Οι χολόλιθοι αποτελούν τυχαίο εύρημα στο 20% των ασθενών, ενώ όταν υπάρχουν λίθοι στο χοληδόχο πόρο, μπορούν λανθασμένα να θεωρηθούν ότι ευθύνονται για την απόφραξη των χοληφόρων. Η ERCP μπορεί να είναι μια πολύ σημαντική διαγνωστική εξέταση. Στο 75% των περιπτώσεων, ο όγκος είναι ορατός κατά την δωδεκαδακτυλοσκόπηση σαν μια εξωφυτική θηλώδης βλάβη, ένας εξελκωμένος όγκος ή μια διηθητική μάζα. Συνήθως μπορεί να ληφθεί μια επαρκής βιοψία από τη βλάβη. Στο 25% των περιπτώσεων, δεν υπάρχει ενδοδωδεκαδακτυλική ανάπτυξη, ενώ η ενδοσκοπική σφιγκτηροτομή είναι απαραίτητη για την ανίχνευση του όγκου. Είναι καλύτερα να υπάρχει αναμονή 10-14 ημερών για τη βιοψία αυτών των όγκων διότι λόγω παροδικών τεχνικών λαθών που είναι αποτέλεσμα της σφιγκτηροτομή. Η ERCPεπίσης αναδεικνύει διάταση του χοληδόχου και του παγκρεατικού πόρου.

Θεραπεία

Είναι συχνή η εκτέλεση σφιγκτηροτομής όταν είναι δυνατό, όχι μόνο για τη διευκόλυνση λήψης βιοψίας, αλλά επίσης και για αποσυμφόρηση του χοληφόρου δένδρου και την υποχώρηση του ικτέρου που βοηθά σε επικείμενη χειρουργική επέμβαση.

Αν και μερικά αδενώματα έχουν αντιμετωπιστεί επιτυχώς με ενδοσκοπική εκτομή ή καλύτερα με καταστροφή με YAGlaser, η τοπική εκτομή ή η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή είναι προτιμώτερες εξαιτίας της σημαντικής πιθανότητας να μην αντιμετωπιστεί ένα διηθητικό καρκίνωμα τη στιγμή που είναι θεραπεύσιμο. Αυτές οι μη χειρουργικές μέθοδοι πρέπει να περιορίζονται για ασθενείς που δεν είναι υποψήφιοι για εκτομή.

Η αντιμετώπιση του αδενοκαρκινώματος συνίσταται σε παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή όπως στον καρκίνο του παγκρέατος. Η τοπική εκτομή αποτελεί μια εναλλακτική επιλογή για μη διηθητικά θηλώδη αδενοκαρκινώματα σε ασθενείς οι οποίοι έχουν αυξημένο κίνδυνο για παγκρεατοδωδεακαδακτυλεκτομή, αλλά αυτή η επέμβαση δεν είναι τόσο επιτυχής όσο η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή. Η ενδοσκοπική σφιγκτηροτομή από μόνη της ή σε συνδυασμό με τοποθέτηση ενδυαλικού νάρθηκα μέσω ERCP (συνήθως χρειάζεται ο συνδυασμός) ενδείκνυται όταν υπάρχει οριστική τεκμηρίωση (π.χ, ηπατικές μεταστάσεις) ότι ο όγκος είναι μη εξαιρέσιμος.

Μαριόλης Σαψάκος Θεόδωρος, Γενικός Χειρουργός

2019 - 2020 © Μαριόλης Σαψάκος Θεόδωρος • All Rights Reserved

Η παρούσα ιστοσελίδα και οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτήν σε καμία περίπτωση δεν μπορούν – και δεν έχουν ως σκοπό – να υποκαταστήσουν ιατρικές υπηρεσίες ή να δώσουν κατευθύνσεις για διάγνωση ή θεραπεία.
Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας έχει αποκλειστικά ενημερωτικό ρόλο και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον Ιατρό σας.

Δημιουργικό - Κατασκευή: www.MedicalManage.gr

Logo Medical Manage