• 7803-5.jpg
  • 7803-8_v2.jpg
  • 7803-9_v2.jpg

ΗΠΑΤΙΚΟ ΑΔΕΝΩΜΑ

Τα ηπατικά αδενώματα εμφανίζονται κυρίως σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας και φαίνεται να σχετίζονται με τη χρήση από του στόματος αντισυλληπτικών.

Ο όγκοι είναι μαλακές, κιτρινό-φαιες, καλά περιγεγραμμένες μάζες που έχουν συνήθως μέτριο μέγεθος (που κυμαίνεται από 2-15εκ σε διάμετρο). Τα περισσότερα από αυτά που προκαλούν συμπτώματα κυμαίνονται από 8-15εκ. Τα 2/3 των ηπατικών αδενωμάτων είναι μονήρη. Σε μερικές περιπτώσεις εμφανίζονται άλλοι καλοήθεις όγκοι. Η μετάπτωση από ένα καλοήθες ηπατικό αδένωμα σε ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα εκτιμάται ότι συμβαίνει στο 5% των περιπτώσεων, με την δυσπλασία των ηπατικών κυττάρων να αποτελεί ένα ενδιάμεσο στάδιο. Ιστολογικά, τα ηπατικά αδενώματα αποτελούνται από μια ομοιογενή μάζα με κάψα με ηπατοκύτταρα φυσιολογικής εμφάνισης χωρίς συμμετοχή χοληφόρων ή κεντρικών φλεβών. Μπορεί να εκδηλωθεί αιμορραγία μέσα στον όγκο ή κεντρική νέκρωση.

Σημεία και Συμπτώματα

Περίπου οι μισοί ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί. Οι περισσότεροι από αυτούς που εκδηλώνουν συμπτώματα εμφανίζουν άλγος στο δεξιό υποχόνδριο. Η αυτόματη αιμορραγία μέσα στον όγκο με επακόλουθη ρήξη και η ενδοπεριτοναϊκή αιμορραγία είναι μια γνωστή δυνητική επιπλοκή των αδενωμάτων που εκτιμάται ότι συμβαίνει στο 20-405 των μη αντιμετωπίσιμων περιπτώσεων. Ο κίνδυνος αυξάνει ανάλογα με το μέγεθος, ενώ φαίνεται να υπάρχει στενή σχέση επεισοδίων οξείας αιμορραγίας εξαιτίας αδενώματος κατά τη διάρκεια της κύησης. Οι ασθενείς με αυτό το απειλητικό για τη ζωή πρόβλημα εκδηλώνουν αιφνίδιο κοιλιακό άλγος ή ακόμα και αιμορραγική καταπληξία.

Τρόποι Διάγνωσης

Οι εξετάσεις εκτίμησης της ηπατικής λειτουργίας και τα επίπεδα του AFP είναι συνήθως φυσιολογικές ή ελάχιστα παθολογικές. Τα αδενώματα τυπικά εμφανίζονται σαν υπεραγγειούμενες μάζες σε σχέση με το περιβάλλον ηπατικό παρέγχυμα, ένα χαρακτηριστικό που απεικονίζεται με αξονική τομογραφία με έγχυση ενδοφλέβιου σκιαγραφικού, με μαγνητική τομογραφία ή με αγγειογραφία. Τα αδενώματα μπορεί να είναι δύσκολο να διακριθούν από την Εστιακή Οζώδη Υπερπλασία, έναν άλλο καλοήθη όγκο που εμφανίζεται συχνά σε νέες γυναίκες. Διαφορές στην αγγειοβρίθεια του όγκου μπορούν να αναδειχθούν στην αγγειογραφία. Όμως, η μαγνητική τομογραφία είναι ίσως η καλύτερη εξέταση για τη διαφοροποίηση αυτών των βλαβών. Τα αδενώματα συχνά δεν μπορούν να διαφοροδιαγνωστούν από ένα καλά διαφοροποιημένο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα στις απεικονιστικές εξετάσεις και ακόμα και σε παρασκευάσματα βιοψίας. Η βιοψία με βελόνη είναι γενικά ασφαλής, αλλά δεν συνιστάται καθώς σχετίζεται με μικρό κίνδυνο αιμορραγίας.

Θεραπευτικές Μέθοδοι

Η γενική σύσταση είναι ότι τα αδενώματα πρέπει να αφαιρούνται εξαιτίας του κινδύνου κακοήθους εξαλλαγής και της αυτόματης αιμορραγίας. Δυστυχώς, η πραγματική πιθανότητα αυτών των γεγονότων είναι δύσκολο να εκτιμηθεί, αφού οι περισσότερες μελέτες συμπεριλαμβάνουν μόνο ασθενείς που χρήζουν αντιμετώπισης. Βλάβη η οποία έχει μέγεθος μικρότερο από 5εκ μπορεί να παρακολουθηθεί με επαναλαμβανόμενες απεικονίσεις αφού ο κίνδυνος του κακοήθους μετασχηματισμού ή της αιμορραγίας αυτού του μεγέθους φαίνεται να είναι ελάχιστη. Τα συμπτωματικά και μεγάλα ασυμπτωματικά αδενώματα ξεκάθαρα πρέπει να αφαιρούνται. Επείγουσα εκτομή ή εμβολισμός της ηπατικής αρτηρίας πρέπει να γίνεται σε ασθενείς με αποδεδειγμένη αιμορραγία. Οι μικρές περιφερικές βλάβες μπορεί να αφαιρεθούν με σφηνοειδείς εκτομές, αλλά μεγαλύτεροι όγκοι απαιτούν περισσότερο εκτεταμένες εκτομές. Τα μικρά αδενώματα μπορεί να υποχωρήσουν όταν διακοπούν τα από του στόματος αντισυλληπτικά, ενώ δεν κρίνεται υπερβολική η στενή παρακολούθηση μέσω απεικονιστικών εξετάσεων. Όμως, κάθε μεταβολή των συμπτωμάτων ή των απεικονιστικών χαρακτηριστικών (αύξηση μεγέθους, αιμορραγία) πρέπει να οδηγεί σε εκτομή. Πρέπει να λαμβάνεται πάντοτε υπ’όψιν η πιθανότητα ένα ηπατικό αδένωμα να είναι στην πραγματικότητα ένα καλά διαφοροποιημένο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα ή να περιέχει μια εστία κακοήθειας.

Οι περισσότεροι ασθενείς ανανήπτουν χωρίς προβλήματα μετά από χειρουργική εξαίρεση. Η υποτροπή είναι σπάνια. Τα από του στόματος αντισυλληπτικά πρέπει να διακόπτονται μόνιμα σε όλες τις περιπτώσεις. Η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία δεν έχουν αξία, αλλά ο εκλεκτικός εμβολισμός της ηπατικής αρτηρίας μπορεί να βοηθήσει ασθενείς που δεν είναι υποψήφιοι για χειρουργική επέμβαση. Ο εμβολισμός μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμος στην πολύ σπάνια περίπτωση παρουσίας πολλαπλών ηπατικών αδενωμάτων (ηπατική αδενωμάτωση), αφού η εκτομή δεν είναι πολύ πιθανή.

Μαριόλης Σαψάκος Θεόδωρος, Γενικός Χειρουργός

2019 - 2020 © Μαριόλης Σαψάκος Θεόδωρος • All Rights Reserved

Η παρούσα ιστοσελίδα και οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτήν σε καμία περίπτωση δεν μπορούν – και δεν έχουν ως σκοπό – να υποκαταστήσουν ιατρικές υπηρεσίες ή να δώσουν κατευθύνσεις για διάγνωση ή θεραπεία.
Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας έχει αποκλειστικά ενημερωτικό ρόλο και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον Ιατρό σας.

Δημιουργικό - Κατασκευή: www.MedicalManage.gr

Logo Medical Manage